στροφή 180 μοιρών στην πυρηνική ενέργεια

Είναι κοινός τόπος ότι η παραγωγή, διάχυση και ο τρόπος, με τον οποίο μετουσιώνεται η γνώση, ελέγχεται στις μέρες μας από μια πολύ μικρή και εκτυφλωτικά πλούσια ελίτ. Οι προϋποθέσεις που χρειάζεται για να διασφαλίσει την ευημερία της είναι ένα διεφθαρμένο κράτος, πληρωμένα μέσα μαζικής Ενημέρωσης και ένα σύστημα φορολογικών παραδείσων. Αν και η έννοια των λόμπι είναι ευρέως γνωστή, λίγοι καταλαβαίνουν τον τρόπο, με τον οποίο τα λόμπι διαπερνούν και κρατούν σε ομηρεία πολιτικά κόμματα και θεσμούς σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο και ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας.

Στις 8 Οκτώβρη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε το πράσινο φως ώστε να κατασκευαστούν οι πρώτοι νέοι πυρηνικοί αντιδραστήρες στη μεγάλη Βρετανία εδώ και είκοσι χρόνια. με αυτό τον τρόπο στήριξε την επιδότηση της ενεργειακής εταιρείας EDF που θα πραγματοποιήσει επένδυση ύψους 16 δις σε αγγλικές λίρες για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου Hinkley Point C στην περιοχή Somerset της νοτιο-δυτικής Αγγλίας. Η βασική συμφωνία εξασφαλίζει στην εταιρεία EDF μία εγγυημένη τιμή 92.5 λίρες ανά μεγαβάττ για 35 χρόνια ζωής του πυρηνικού σταθμού. Η τιμή αυτή, αυτή τη στιγμή, είναι διπλάσια από την τρέχουσα και θα επιδοτείται απευθείας από τους λογαριασμόυς ρεύματος των νοικοκυριών.

Μια εβδομάδα μετά τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Εθνική Ελεγκτική Υπηρεσία της μεγάλης Βρετανίας άρχισε να ελέγχει το αμφιλεγόμενο πλαίσιο της επιδότησης. Παράλληλα η Οικονομική Επιτροπή Ελέγχου η οποία ασκεί κοινοβουλευτικό ελέγχο των δημόσιων έξοδων, εξετάζει κατα πόσο το πλάνο για την εγγυημένη τιμή των 92 λιρών για πυρηνική ενέργεια, που όπως προαναφέρθηκε είναι η διπλάσια της υφιστάμενης, αξίζει όντως τα λεφτά του. Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο πάλι, οι οικολόγοι ασκούν κριτική στη συμφωνία, υπογραμμίζοντας ότι η πυρηνική ενέργεια τυγχάνει προνομιακής μεταχείρισης σε σχέση με την αιολική και ηλιακή.

Η αντίδραση των οικολογικών οργανώσεων είναι σφοδρότατη. Η Greenpeace, μετά τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θέτει ζήτημα δημοψηφίσματος ισχυριζόμενη ότι η κρατική βοήθεια για την κατακευή του εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας παραβιάζει συγκεριμένα το όγδοο άρθρο της Οδηγίας 2009/72/EC όσον αφορά στην ασυμβατότητα με την εσωτερική αγορά. Η Greenpeace επισημαίνει ότι το πρόγραμμα για την κατασκευή του Hinkley Point C αποτυγχάνει με όλους τους οικονομικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς όρους.

Δύο από τα πιο σημαντικά αποτέλεσματα της κατασκευής του Hinkley Point C είναι πρώτον ότι θα αναγκάσει μία ολόκληρη γενιά καταναλωτών στη μεγάλη Βρετανία να πληρώνουν μια τρομερά υψηλή τιμή για ενέργεια παραγόμενη από μη φιλική προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο για τα επόμενα 35 χρόνια, και δεύτερον η κατασκευή του αντιδραστήρα συνεπάγεται τη μη επένδυση σε ανανεώσιμες τεχνολογίες καθαρές και φιλικές προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο, το γνωστό και ως φαινόμενο τεχνολογικού κλειδώματος (lock in). Παρόλη τη στήριξη της κυβέρνησης της μεγάλης Βρετανίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ένα τόσο ακριβό και βρώμικο σχέδιο, το θέμα της διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων δεν έχει τεθεί καν σε σοβαρή βάση. Έτσι γίνεται τουλάχιστον εμφανής η για κάποιους άγνωστους λόγους πολιτική στήριξη του κοινοβουλίου της μεγάλης Βρετανίας στο πυρηνικό λόμπι.

Με ποιο τρόπο το Κόμμα των Εργατικών εγκατάλειψε τη δέσμευσή του στις εκλογές του 1997 εναντίον στην πυρηνική ενέργεια; Γιατί η Caroline Flint, στέλεχος του Εργατικού κόμματος, η οποία ασκεί το ρόλο της αντιπολίτευσης για τα ζητήματα του Υπουργείου Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ενώ στο παρελθόν είχε δηλώσει ότι θα στήριζε τυχόν επενδύσεις σε πυρηνική ενέργεια αν στηρίζονταν αποκλειστικά στο ιδιωτικό κεφάλαιο, τώρα στηρίζει την επιδότηση των 16 δις; Η απόφαση για την κατασκευή και την επιδότηση του αντιδραστήρα Hinkley Point C από το ίδιο το δημόσιο καταδεινκύει τη στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών του πολιτικού σκηνικού στη μεγάλη Βρετανία όσον αφορά στον τομέα πυρηνικής ενέργειας. Το ερώτημα παραμένει πώς επιτεύχθηκε αυτή η στροφή.

Ο Donnachadh McCarthy οικολόγος, ακτιβιστής και συγγραφέας του βιβλίου «Ένα Εκπορνευμένο Κράτος-Πώς Εξαγοράστηκε η Δημοκρατία της μεγάλης Βρετανίας» (Prostitute State – How Britain’s Democracy Was Bought), δίνει μια απλή απάντηση: «Η βιομηχανία της πυρηνικής ενέργειας επενδύει εκατομμύρια κάθε χρόνο σε μαζικές εκστρατείες πολιτικής επιρροής. μια ολόκληρη ομάδα πρώην πολιτικών που υπηρετούσαν ανώτατες θέσεις έχει εξαγοραστεί ώστε να προωθούν παρασκηνιακά τα συμφέροντα της βιομηχανίας. Εκατομμύρια ξοδεύονται ώστε να χειραγωγηθεί η κοινή γνώμη μέσω της διαφήμισης και των μέσων μαζικής Ενημέρωσης».

Ακόμη και μετά το ατύχημα στη Φουκουσίμα, το οποίο επέφερε σημαντικές αλλαγές στη θεσμική ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά στην πυρηνική ενέργεια, τα πυρηνικά λόμπι συνέχισαν να δουλεύουν σε παγκόσμιο επίπεδο, έχοντας προϋπολογισμό που ανέρχεται στα 20 εκατομμύρια ευρώ και έχοντας στο δυναμικό τους 150 με 200 στελέχη στις Βρυξέλλες. Τα λόμπι είναι τόσο ισχυρά που η πυρηνική ενέργεια παραμένει στον πυρήνα των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ένα καθαρό ενεργειακό μέλλον! Η Επιτροπή έχει ακόμη δημιουργήσει τεχνολογικές πλατφόρμες και ομάδες συμβούλων ώστε η βιομηχανία πυρηνικών να προωθεί τα συμφέροντά της, όπως για παράδειγμα η Τεχνολογική Πλατφόρμα για την Ανανεώσιμη Πυρηνική Ενέργεια (Sustainable Nuclear Energy Technology Platform).

Η κυριαρχία του όρου «οικονομία χαμηλού άνθρακα» αντί του όρου «οικονομία ανανεώσιμης/καθαρής ενέργειας» στα επίσημα πολιτικά έγγραφα αποτυπώνει την ταυτόχρονη κυριαρχία του πυρηνικού λόμπι. Έτσι το πυρηνικό λόμπι ελέγχοντας τη γνώση άρα και τη γλώσσα καταφέρνει να χειραγωγεί την πολιτική και κατ’ επέκταση τη δημοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο.

ΙΝΩ ΣIΩΖΙΟΥ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ