θεομηνίες, νομιμότητα και οι «άλλοι»

PHOTO-28

Η «Μήνις Του Θεού» χτύπησε πριν δύο εβδομάδες συνοικίες της Δυτικής Αττικής, αλλά και πολλές περιοχές ανά την επικράτεια. Πλημμύρισαν οι τηλεοπτικοί δέκτες με εικόνες κατακλυσμού. Θύματα αυτής της οργής ή αλλιώς της «μανίας της φύσης», κατά τα τσιτάτα των κυρίαρχων ΜΜΕ, κάτοικοι λαϊκών συνοικιών του λεκανοπεδίου, αγρότες αλλά και εργαζόμενοι/ες δημοσίων/δημοτικών υπηρεσιών που απειλούνται άμεσα από τα κύματα, όχι των αστικών χειμάρρων, αλλά των απολύσεων.

Φυσικά, απέναντι στις «θεομηνίες» δεν μπορείς να αντιτάξεις και πολλά, πέραν ίσως της καρτερίας και μιας κάποιας μετάνοιας. Το πράγμα, βεβαίως, αλλάζει εάν προσγειωθούμε στον απτό υλικό κόσμο που μας περιβάλει. Στις μελέτες και έρευνες που προβλέπουν ένταση της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων λόγω της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και στις επιτακτικές πολιτικές ανάσχεσής της. Στα προβλήματα του μπαζώματος και της οικοδόμησης των ρεμάτων, του πολεοδομικού και ευρύτερου χωροταξικού σχεδιασμού, της έλλειψης αντιπλημμυρικών υποδομών, της διάλυσης υπηρεσιών, της εξάλειψης του αστικού πρασίνου, της καταστροφής των περι-αστικών δασών, της πάγιας άσκησης πολιτικών για την εξυπηρέτηση εργολάβων και μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων. Και πάνω απ’ όλα της κυρίαρχης ιδεολογίας του ατομικισμού και της αγοράς, όπου το δημόσιο και το συλλογικό εξοστρακίζεται για να πάρει τη θέση του… η μεταφυσική.

Τη μεταφυσική, όμως, ακολουθεί ο θείος νόμος και στα καθ’ ημάς η νομιμότητα των αγορών. Η κατασκευή του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές από την «Ελληνικός Χρυσός» ΑΕ, κατέστη νόμιμη με φωτογραφικές τροπολογίες και νόμο (4280/2014), με την αντίστοιχη έκδοση έγκρισης δόμησης. Έγκριση περιβαλλοντικών όρων έδωσε, επίσης, ο υπουργός ΠΕΚΑ σε υβριδικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Κρήτη, του γαλλικού κολοσσού EDF, πέρα από κάθε δημοκρατικό ενεργειακό σχεδιασμό, στην κατεύθυνση προώθησης μεγάλων fast track επενδύσεων βιομηχανικής κλίμακας εγκαταστάσεων ΑΠΕ, με σύσσωμη την τοπική κοινωνία αντίθετη. Η νομιμότητα εκχώρησης των αιγιαλών στους ιδιώτες και το ξεπούλημα του Ελληνικού στη Lamda Development του ομίλου Λάτση βρίσκουν στο δρόμο τους το ΣτΕ και το Ελεγκτικό Συνέδριο, αντιστοίχως. Η νομιμότητα, αντίθετα, του καταρροϊκού πυρετού δεν ελέγχεται στην είσοδο της πρυτανείας, αλλά με εμβολιασμούς, μέτρα πρόληψης, στελέχωση των Υπηρεσιών Κτηνοτροφίας και οργανωμένα σχέδια δράσης.

Όμως, όπως τα δημόσια πανεπιστήμια, η περιβαλλοντική νομοθεσία, η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και των υδατικών διαθεσίμων της ΒΑ Χαλκιδικής, του αστικού και περιαστικού πρασίνου (π.χ. Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας), των τοπικών δραστηριοτήτων και του φυσικού τοπίου της Κρήτης καθώς επίσης και οι δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες, η ελεύθερη καθολική πρόσβαση στα κοινά αγαθά (ακτές), ο δημοκρατικός έλεγχος – σχεδιασμός – απόφαση της παραγωγής και οι πολιτικές ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής, αφορούν πάντα τους/τις άλλους/ες.

Εκείνους και εκείνες που υφίστανται τις επιπτώσεις της ανάπτυξης των επενδυτών και των μεγάλων ομίλων. Τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τον κόσμο της υπαίθρου, των ορεινών και νησιωτικών περιοχών, των οποίων οι ανάγκες συγκρούονται με την επιβαλλόμενη νομιμότητα των αγορών. Της πλειοψηφίας των «άλλων» του συστήματος, για τους οποίους η ανατροπή έγινε ανάγκη.

Μιας ανάγκης που μετατρέπεται σε διττό καθήκον. Η συλλογική ενεργός συμμετοχή και δράση για την ανατροπή του υπάρχοντος συναρθρώνεται με τη διαμόρφωση των όρων ριζικού μετασχηματισμού του. με τις ιδέες και την κοινωνική κίνηση για την άρση της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης. Της πραγματικής κίνησης και των ρήξεων που διαμορφώνουν το αύριο, σήμερα.

Η συντακτική ομάδα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ